donderdag 30 juli 2009

Im Geheimdienst Ihrer Majestät

De eerste lichting dvd's van de Bond-films, de Special Editions, ik herinner me het nog heel goed. In april 2000 kwam ik tot mijn grote verrassing The World Is Not Enough tegen in de Amsterdamse Fame. Die was altijd net iets eerder met de releases.

Omdat ik dagelijks van Utrecht naar Haarlem reisde, sprong ik in Amsterdam regelmatig uit de trein om de Fame te bezoeken. Zo ook op die aprildag. Terug naar huisde haalde ik het folie van de dvd en klapte het hoesje open. Tot mijn grote vreugde zag ik daar de aankondiging waar ik al jaren van droomde: de complete Bond-serie en nog wel met het prachtige 007-logo aan de zijkant!

Eerdere pogingen om alle videobanden te bemachtigen, liepen altijd op niets uit. Te weinig centen. Had ik nu even mazzel dat ik gewoon rustig had gewacht op de komst van de dvd. Wat betreft de videoserie was die blauwe mijn favoriet. Die liep in eerste instantie tot A View to a Kill en had ook het 007-logo aan de zijkant. Later zijn The Living Daylights en Licence to Kill in dezelfde serie nog uitgekomen.


Terug naar de lente van 2000. Op de flyer die ik in het doosje aantrof, stonden alle data van uitgave aangegeven. Dr. No zou volgen in mei, From Russia with Love in juni en zo verder. En vanaf oktober zat de vaart er helemaal lekker in, want toen gingen ze er twee per maand uitgeven.

Mijn Bond-collectie groeide gestaag en in oktober had ik de keuze tussen You Only Live Twice en On Her Majesty’s Secret Service. Aangezien deze laatstgenoemde mijn favoriet is, was de keuze snel gemaakt - in de wetenschap dat ik de andere een week later zou halen.

…Wat een deceptie: het bleek dat Nederland per ongeluk de Duitse versies van OHMSS had gekregen! Waar je kon kiezen uit de Duitse nasynchronisatie of de Engelse met ingebakken Duitse ondertiteling. Hoe je het ook bekeek, er kleefde iedere keer wel iets Duits aan. Bij de winkel, dit keer de Virgin in Magnaplaza, deden ze niet moeilijk met omruilen, waardoor YOLT toch nog eerder in mijn collectie belandde.

Mijn kennismaking met Im Geheimdienst Ihrer Majestät had één pluspunt: ik kwam erachter dat de voortreffelijke Ilse Steppat als Irma Bunt haar eigen nasynchronisatie had verzorgd. Logisch voor een Duitse actrice, maar minder vanzelfsprekend als je bedenkt dat zij vlak na de première in de winter van 1969 was overleden.

En onlangs kwam ik die rauwe stem wederom tegen. Beluister hieronder het vrolijke Tausend kleine Lügen: Duits zoals Duits moet klinken. Ik vind het een mooie taal. Met dank aan mijn oude lerares mevrouw Bruyel. Die overigens ook een prima Irma Bunt zou neerzetten, maar dat terzijde...

Geen opmerkingen: