maandag 21 december 2009

Not ground. Ice.



Er zijn zo van die doden die nog net iets meer te betreuren zijn dan anderen. Eén daarvan is Ilse Steppat. Niet alleen omdat zij slechts vier dagen na de première On Her Majesty's Secret Service (1969) overleed — maar wat zette zij een fan-tas-ti-sche rol neer! De hele cast van OHMSS, wat had ik die graag teruggezien in een vervolg.

Het mocht niet zo zijn, en misschien is de zesde James Bond-film daarom wel zo goed.

Ilse Steppat met OHMSS-regisseur Peter Hunt

Vier dagen geleden was het veertig jaar terug dat OHMSS uitkwam. Vandaag precies veertig jaar geleden dat Ilse Steppat plotseling overleed aan een hartaanval. Ze was 52 jaar.

De enige waar James Bond bang voor was

Ilse Steppat, in de laatste James Bond de enige vrouw waarvoor 007 bang is, stierf kortgeleden in een Berlijns ziekenhuis, eenzaam en vergeten. Een familielid zei: er was niet eens een krans van Bond.

Voor ouderen had haar naam een bekende klank vanwege vele toneelrollen in Duitsland en Oostenrijk; ik moét bekennen dat ik pas voor ’t eerst van haar hoorde toen we elkaar de vorige winter ontmoetten in de Zwitserse wintersportplaats, waar James Bond’s jongste avontuur werd opgenomen. Zij speelde met haar grogstem de sinistere rechterhand van Blofield die op zijn adelaarsnest in de Alpen een aanslag op de wereld beraamt.


Ik was in gezelschap van Simon van Collem. Toen ik op zeker moment de herberg binnenstapte, waar we ons af en toe warmden, zaten daar Simon en Ilse Steppat aan aparte tafels elkaar grommend aan te kijken. Ik dacht: o jeh, Simon heeft weer wat gezegd. Want je loopt die kans voortdurend als je met hem op stap bent, omdat-ie van iedereen wel wat weet.

Simon had de titel „Ehe im Schatten” laten vallen en omdat het nou precies de film was waar zij niks meer mee te maken wilde hebben, schoot het helemaal in d’r verkeerde keelgat en pakte ze me daar eventjes uit over Hollanders die d’r niet lagen, die denken dat alle Duitsers S.S.-ers waren, die altijd meer willen dan anderen, die overal hun neus in staken. En of producer Albert Broccoli maar niet liever die Hollanders de berg afschopte.

Broccoli begreep er niets van en wij zijn verder maar met een grote boog om haar heengegaan. Ze was de enige van de hele James Bond-bezetting die we verder niet gesproken hebben en daarom kan ik u nog steeds niets meer vertellen over Ilse Steppat.
Henk ten Berge in De Telegraaf, 14 maart 1970

Geen opmerkingen: