woensdag 28 augustus 2013

Eerste plotdetails Solo vrijgegeven

De Amerikaanse uitgeverij van het nieuwe Bond-boek Solo heeft de eerste plotdetails vrijgegeven, meldt website The Book Bond. Het is uiteraard een reclamepraatje, maar geeft wel een beeld welke richting het verhaal opgaat.

Het is 1969, en, na zojuist zijn 45e verjaardag te hebben gevierd, wordt James Bond – geheim agent 007 – opgeroepen naar het hoofdkwartier om een ongebruikelijke opdracht aan te nemen. Zanzarim, een instabiel West-Afrikaanse natie, wordt geteisterd door een burgeroorlog. M stuurt Bond erheen om de rebellen die het gevestigde regime bedreigen neer te slaan.

Bonds aankomst in Afrika markeert het begin van een koortsachtige missie om de krachten achter deze wrede oorlog te ontrafelen. Al snel komt hij er achter dat de situatie alles behalve eenvoudig is. Stukje bij beetje ontdekt Bond de ware reden van het geweld in Zanzarim – een samenzwering die verder reikt dan hij ooit had kunnen bedenken.


Van de slagvelden in West-Afrika tot de gesloten deuren in Londen en Washington, is deze roman een spannende thriller, een boeiend verhaal vol met memorabele personages en onverwachte wendingen en een meesterlijke studie van machtsmisbruik. Solo is een waardige aanvulling op de James Bond-canon.

Het nieuwe Bond-boek door William Boyd verschijnt volgende maand. Ook verkrijgbaar in de Nederlandse vertaling.

Robert Shaw (1927 — 1978)

Vandaag 35 jaar geleden verloor de filmwereld een acteur van wereldformaat: Robert Shaw. Bekend uit talloze speelfilms, waar hij de meest uiteenlopende rollen speelde. In From Russia with Love (1963) gaf hij met verve gestalte aan de zwijgzame moordenaar Grant, die door James Bond in de Orient Express na een bruut gevecht wordt gedood.

Robert Shaw werd slechts 51 jaar.


Filmster uit Jaws dood

Van onze correspondent
LONDEN, dinsdag

Jaws (1975)
De Britse filmacteur Robert Shaw, die de laatste jaren wereldroem heeft vergaard in succesvolle films als Jaws, the Sting en the Deep is gisteren overleden in de lerse Republiek waar hij de laatste jaren om belastingredenen heeft gewoond.

Shaw, die 51 jaar is geworden, maakte gistermiddag in de omgeving van zijn woonplaats, het dorpje Castlebar, een pleziertochtje in de auto samen met zijn derde vrouw en voormalige secretaresse, Virginia Jansen, toen hij achter het stuur onwel werd. De acteur stapte uit om wat frisse lucht te scheppen, maar verloor het bewustzijn.

Bij aankomst in het ziekenhuis, waar hij met een ijlings gealarmeerde ambulance naar werd vervoerd, bleek de beroemde filmster echter al te zijn overleden, vermoedelijk aan een hartaanval.

Robert Shaw met Sean Connery in From Russia with Love (1963)

Shaw, die ook bekendheid genoot als schrijver, was kortgeleden uit Amerika naar zijn huis in lerland gegaan om te herstellen van een ernstig gekneusde enkel, een blessure die hij had opgelopen gedurende de opnamen van zijn nieuwste film The Avalanche Express, die later dit jaar in première zal gaan. Een andere film Force from Navarone, waarin hij eveneens de hoofdrol speelt, zal ook binnenkort in de bioscopen komen.

Shaw, een van de best verdienende Britse acteurs, was drie keer getrouwd geweest en laat acht kinderen na. Zijn tweede vrouw, de actrice Mary Ure, overleed twee jaar geleden in Londen aan kanker.

De Telegraaf, 29 augustus 1978

donderdag 22 augustus 2013

Vier op een rij

Met Daniel Craig op weg naar zijn vierde Bond-avontuur (pas in 2015 weliswaar), halen we voor het plezier die andere 'vierde' films er eens bij. Sean Connery, Roger Moore en Pierce Brosnan gingen Craig voor in hún vierde Bond-film: Thunderball (1965), Moonraker (1979) en Die Another Day (2002). Aan succes niets te klagen. Maar wat ging er mis?

Het nadeel van die vierde films zijn die derde films. Althans, als we voor Connery en Moore praten. Hun derde, Goldfinger (1964) en The Spy Who Loved Me (1977), zijn ijzersterke voorgangers. Dat geldt voor Craig met Skyfall ook. Brosnan telt in dat opzicht, met zijn matige derde The World Is Not Enough (1999), niet mee.

Wat er bij al deze vierde films mis ging, is dat het nóg groter moest. Bij Thunderball werkt dat nog prima (zei de Thunderball-fan). Maar het moet gezegd dat de decors soms zo de overhand hebben, dat de acteurs in het niets verdwijnen. Met Thunderball werd de opmaat gemaakt naar het grote spektakel. Het doet er niet zoveel toe waar het verhaal heengaat, als het er maar imposant uitziet. Regisseur Terence Young, die Dr. No (1962) en From Russia with Love (1963) al had gedaan, distantieerde zich zelfs van het spektakel en heeft editor Peter Hunt de film laten afmaken.

Bij Moonraker, wat qua sfeer een heerlijke film is, worden alle teugels losgelaten. Het verhaal, voor zover daar sprake van is, hangt van stunts aan elkaar. Het ene stupide idee (stuk voor stuk prima uitgevoerd, dat wel) wordt aan het andere gebreid zonder logische samenhang. Deze film volgt exact de lijn van voorganger The Spy Who Loved Me: megalomaan wil de mensheid vernietigen en nieuw leven opbouwen op de zeebodem/in space. Bond wordt daarbij nog eens achternagezeten door precies dezelfde schurk in de persoon van Jaws.

Bij deze twee films blijft Thunderball zonder twijfel overeind, want wat daarna kwam, You Only Live Twice (1967), was met die uitgeholde vulkaan nóg een stap verder. Bij Moonraker hadden de filmmakers ook wel in de gaten dat het zo niet langer door kon gaan, dus werd Bond in For Your Eyes Only (1981) letterlijk met beide benen weer op de grond gezet.

Ruim twintig jaar later kregen de filmmakers opnieuw de kolder in de kop. Het resultaat: Die Another Day. Een draak van een film. Ook al is deze alweer van tien jaar geleden, de vierde van Brosnan kan nog steeds op weinig sympathie rekenen. Hier ging dan ook alles mis.

Opnieuw een poging om het boek Moonraker (1955) van Ian Fleming te verfilmen, want daar waren ze de vorige keer niet aan toe gekomen. Op het verhaal van Fleming is niets aan te merken: rijkaard uit het niets met nieuwe identiteit (Drax/Graves) wil wraak nemen op het land dat hem eerst verraadde en daarna in de armen sloot. Schrijvers Purvis en Wade hebben hun best gedaan het eigenlijke verhaal te behouden, inclusief leading lady Gala Brand, maar met de komst van regisseur Lee Tamahori stortte het in als een kaartenhuis.

Gala Brand werd veranderd in Miranda Frost, omdat er geen spatje Brand meer te bekennen viel. Het tweede uur van de film vervalt in science fictionpulp met die belachelijke onzichtbare auto en dat lelijke ijspaleis. Om over de Antonov en het robotpak van Graves nog maar te zwijgen. Die Another Day kantelt hier volledig en gaat uit als een nachtkaars, zo ook de James Bond van Pierce Brosnan, en dat had hij niet verdiend.

Opgeteld gaan de 'vierde' films van goed (Thunderball) naar matig (Moonraker) naar slecht (Die Another Day). Wat voor Bond 24 wellicht helpt is het Skyfall-duo Mendes (regie) en Logan (script), dat Bond een kwetsbaarheid heeft meegegeven. Voor de vierde van Craig ben ik daarom niet zo bang voor een overkill aan actie. Maar om het succes van Skyfall bij te benen, moeten ze er niet overheen willen. Als het ze lukt hetzelfde niveau vast te houden, krijgen we eindelijk weer eens een normale vierde film...

maandag 19 augustus 2013

Persoonlijk advies

Eén op één advies, ook dat is Bond Blog! Liep vandaag een zoon met een leuke moeder tegen het lijf bij de dvd-schappen van V&D, druk in overleg over welke Bond-film ze moesten nemen.

Volgens hen was er niet veel meer te kiezen: Dr. No, Goldfinger, The Man with the Golden Gun en The Spy Who Loved Me waren enkel nog voorradig. Natuurlijk heb ik aangeraden te beginnen bij Dr. No. Maar eerlijk is eerlijk, die is wel een beetje saai als je net Skyfall hebt gezien. En hoewel ik The Man with the Golden Gun persoonlijk een prima film vind, zijn Goldfinger en The Spy Who Loved Me toch echt stukken beter en vooral amusanter. Leuke films om er een beetje in te komen.

Laten jullie mij op bondblog@mail.com nog even weten welke van de twee het uiteindelijk geworden is? Of toch de complete dvd-box?

vrijdag 16 augustus 2013

The Pohlmann Files: Part II

In navolging van het artikel van vorige week over de stem van Blofeld in Thunderball (werd deze nu ingesproken door Eric Pohlmann of door Joseph Wiseman?) een interessante aanvulling. Met dank aan Edward Biddulph van James Bond Memes.

Biddulph meent, in het uitgekozen fragment waarin Blofeld zijn snode plan bekendmaakt, inderdaad iemand anders te horen dan Eric Pohlmann. Of dit inderdaad dan Wiseman is - zelfs dat hoeft volgens hem niet eens.

Maar als we de SPECTRE-briefing na de begintitels erbij nemen (zie en luister hieronder) dan horen we daar misschien wel een andere Blofeld dan later in de film.



Wat we hier horen lijkt in de eerste minuut op iemand die (in mijn oren) klinkt als Joseph Wiseman. Maar scrollen we naar 1:15 in dit fragment, dan lijkt de stem toch meer richting Eric Pohlmann te wijzen.

"I anticipated that factor. Are you quite sure all monies have been accounted for by yourself and Number Nine?"

"To the penny Number One."


"On the contrary. I have satisfied myself, that one of you is clearly guilty of embezzlement. SPECTRE is a dedicated fraternity, whose strenght lies in the absolute integrity of its members. The culprit is known to me. I have decided on the appropriate action."

Wat is hier aan de hand? Zijn in deze scène, om wat voor reden dan ook, twee acteurs gebruikt?

Wie het weet mag het zeggen!

donderdag 15 augustus 2013

Parachutist Olympische stunt verongelukt

Parachutist Mark Sutton (42) is gisteren verongelukt in Zwitserland, dat meldt The Telegraph. Sutton was vorig jaar tijdens de opening van de Olympische Spelen te zien toen hij als James Bond uit het vliegtuig sprong.

Mark Sutton (midden) als James Bond, rechts Gary Connery als The Queen

Sutton nam gisteren deel aan een luchtshow in de buurt van het Zwitserse Martigny. Een sprong van ruim 3 kilometer hoogte uit een helikopter is hem fataal geworden.

woensdag 7 augustus 2013

The Pohlmann Files

Een tot op heden onopgelost raadsel, waar ook in dit artikel geen sluitend antwoord op komt, maar denk even mee.

The James Bond Bedside Companion uit 1984 van Raymond Benson, hier uitgegeven als Dossier James Bond. Een Bond-bijbel. Zoveel informatie over de James Bond-boeken en -films was er niet eerder in één naslagwerk te vinden. Bij het hoofdstuk over de film Thunderball staat geschreven dat Joseph Wiseman, de acteur die een paar jaar eerder Dr. No speelde, hier de stem van Blofeld inspreekt.

Ik heb dat niet alleen altijd voor waar aangenomen. Ik hoor ook niemand anders dan Wiseman als ik naar de Blofeld uit Thunderball luister.

Joseph Wiseman en Eric Pohlmann

Graham Rye, net als Benson ook een Bond-autoriteit, beweert dat het niet Wiseman is, maar Eric Pohlmann. Die ook de stem van Blofeld in From Russia with Love insprak. Natuurlijk zou het een logische keuze geweest zijn gewoon dezelfde acteur daarvoor te nemen. Rye zegt dat hij hierover meerdere malen met editor (en later regisseur) Peter Hunt heeft gesproken, en Hunt heeft altijd beweerd dat het inderdaad Pohlmann is.

Daarmee is de zaak afgedaan, vindt Rye. Zo laat hij via Twitter weten:

It has been an indisputable fact for many years now that the voice of Blofeld in 'FRWL' and 'TB' *IS* Pohlmann.

The two *key words* in my Tweet reply were "indisputable fact". The end.

Raymond Benson sluit zich daar inmiddels bij aan:

In 1984 I said it was Wiseman, but since I learned it was indeed Pohlmann and is corrected in Bedside Companion e-book

Wie ben ik in dit verhaal om nu nog te twijfelen aan deze twee autoriteiten? ...En toch willen mijn oren het niet geloven. Ik ben toch niet doof? Luister even mee:

Eerst Eric Pohlmann in From Russia with Love:



Dan Pohlmann óf Wiseman in Thunderball:



En dan hier ter vergelijking nog even Wiseman in Dr. No:



Wat nou 'indisputable fact'?

Of Benson met zijn boek uit 1984 de aanstichter van de verwarring is, kan ik niet nagaan. Maar ik breek er wel mijn hoofd over wat er in de productie gebeurd kan zijn.

Het zou kunnen dat eerst Eric Pohlmann de stem van Blofeld in Thunderball heeft ingesproken. Door wat voor reden dan ook waren deze opnames niet bruikbaar. Of misschien is de dialoog veranderd en was Pohlmann inmiddels niet meer beschikbaar om opnieuw in te spreken, zodat oude bekende Wiseman werd ingeschakeld? Wellicht werd Pohlmanns stem zo vervormd dat hij op Wiseman is gaan lijken? Of mijn oren laten me gewoon in de steek.

Als dat zo is, is het raadsel inderdaad opgelost en laten we het hierbij. Maar vooralsnog kan ik met de beste wil van de wereld niet meegaan met Rye en Benson. Voor mij is Joseph Wiseman de stem van Blofeld in Thunderball...

donderdag 1 augustus 2013

Definitieve cover Solo onthuld

Ian Fleming Publications heeft de definitieve cover voor de Engelse uitgave van Solo bekendgemaakt. Het nieuwe James Bond-boek geschreven door William Boyd verschijnt in september.


Bij eerdere recente James Bond-uitgaven als Devil May Care en Carte Blanche, werd de Engelse omslag ook voor de Nederlandse vertaling gebruikt. Vooralsnog is nog niet bekend of dat nu ook het geval zal zijn.

Ontwerper Suzanne Dean heeft zich laten inspireren door de legendarische titelontwerper Saul Bass, die onder meer de titels van Vertigo en Psycho bedacht. Achter de omslag van Solo bevindt zich een tweede harde cover, waarin de O van Solo opnieuw wordt gebruikt voor het OO7-symbool.


Solo ligt vanaf eind september in de winkel en wordt in Nederland uitgegeven door Uitgeverij Atlas Contact.